vroeger en nu

De Protestantse Kerk

Uit Kerkmozaiek dec 2003:

We hoeven niet ver terug in de tijd : in het jaar 1968 trok voor het eerst een evangelisatieteam door de wijk Linkeroever. Eén naam moet in dit verband zeker genoemd worden: dominee Bernard CARP, predikant van Antwerpen-Oost van 1966 - 1984. Mede door zijn streven komt het werk op de Linkeroever goed op gang. Uit deze activiteiten ontstaat een kleine huisgemeente. Volgens de kerkenraadsnotulen van de Bexstraat-gemeente heeft men in 1977 voor het eerst gesproken over een eigen evangelist voor de Linkeroever. Er is een groot arbeidsveld, veel verlangen naar een werker, maar géén middelen. Via de Nederlandse Gereformeerde Zendingsbond wordt een financiële oplossing gevonden: een groot aantal Nederlandse Hervormde gemeenten gaat tesamen de benodigde middelen bijeen brengen. 

In 1980 wordt Koos SNATERSE Koos Snaterse

als eerste evangelist in de jonge gemeente bevestigd. De Nederlandse betrokkenheid blijft niet beperkt tot materiële bijdragen, alle jaren door werkt in de zomerperiode een groep Nederlandse jongeren actief mee in de evangelisatiecampagnes in de wijk. Terugziend in het jonge bestaan van deze protestantse gemeente/ evangelisatiepost komen we momenten van vreugde tegen – zoals bij aankoop en ingebruiknemen van een eigen pand – en periodes van zorg en verdriet. Het ledental blijft doorheen de jaren schommelen rond de 20 volwassen leden. 

Na Rob KORENEEF mag ik de derde voorganger zijn die op deze plaats werkt. Het is met enige trots dat ik deze gemeente aan u voorstel : zij is klein in getal, maar trouw in opkomst. Zij is jong in jaren, maar al een stabiele factor in de wijk. Zij is bescheiden van huisvesting, maar de deur naar de samenleving staat wijd open. Zij is gereformeerd van inslag, maar gevarieerd in het geloofsbeleven. Zij is financieel afhankelijk van Hollandse euro’s, maar levend en bezield door Gods Geest ! De VPKB-gemeente van Antwerpen Linkeroever manifesteert zich in twee opzichten : het is een wijkgemeente van de protestantse kerk in Antwerpen, en heeft in die zin alles wat een kerk tot kerk, en een gemeente tot een gemeenschap maakt: de woordverkondiging en sacramentsbediening in de zondagse erediensten, kinderoppas, bijbelkring-avonden in de week, catechese, maaltijden, pastoraat en diaconaat. En gemeenteleden (ca 20 volwassenen, en 10 kinderen) die aan dit     alles actief deelnemen. Daarnaast heeft de gemeente van Linkeroever (zelf ontstaan uit evangelisatie) nadrukkelijk ook het karakter van een ‘evangelisatiepost’ behouden. Het is daarom dat ook al die activiteiten plaatsvinden die naar buiten gericht zijn.  

Op allerlei manieren proberen we die openheid vorm te geven : open deur op donderdagmorgen, laagdrempelige vrouwen-bijeenkomsten, kinderevangelisatieclub, gospel- en theateroptredens, volkskerstzang, zomeractie voor de jeugd, onze betrokkenheid bij activiteiten van de gemeenschap op Linkeroever, deelname in de Jeugdraad van de Stad Antwerpen. Natuurlijk is een veelheid aan activiteiten geen bewijs van ‘geestelijk leven’, maar ik hoop dat we door ons getuigenis in woord en daad tot een zegen voor de inwoners van Antwerpen-Linkeroever mogen zijn. Ik heb gemerkt dat de intermenselijke contacten, met oprechte belangstelling voor jongeren en ouderen, positief gewaardeerd worden, men weet ons te vinden ! In beide functies strekt ons arbeidsveld zich uit vanaf de Schelde tot in het ganse Waasland. Het duurt tot in Sint-Niklaas vooraleer we terug een gemeente vinden met een protestantse (evangelische) signatuur. Moest u eens aan de Schelde vertoeven, vergeet dan niet dat u hartelijk welkom bent in onze kerk! 

Dick VAN DEN BOOGAART, evangelist VPKB Antwerpen-Linkeroever

 

Uit Kerkmozaiek: jan 2015

Vele jaren geleden hebben we op een vergadering van het district Antwerpen-Brabant-Limburg van gedachten gewisseld over wat nu eigenlijk het kritische minimum is voor het voortbestaan van een lokale kerkgemeente van de VPKB. Ik meen me te herinneren dat collega Wursten op het getal van veertig zielen uitkwam. Maar ging het over het aantal zondagse kerkgangers of over de inhoud van de kaartenbak met het ledenbestand? Het ene verschilt nogal van het andere. Hoe dat ook zij, in de jaren dat ik hier verblijf, zijn een tweetal (deel)gemeentes in de regio Antwerpen ter ziele gegaan en officieel dood verklaard: Hoboken en Antwerpen-Linkeroever. Beide kerkelijke (deel)gemeentes haalden al in geen jaren dat kritische minimum. Wellicht nooit in dat langgerekte bestaan. Je kunt niet zeggen dat deze euthanasie zomaar tot stand is gekomen. Velen in het Antwerpse hebben hun best gedaan om de patiënten in leven te houden. Maar aan alle geduld kwam per saldo een eind. Het autopsierapport was duidelijk: gebrek aan leden. In het Synodaal Gedenkboek van 1992 stond van Hoboken, ooit begonnen in 1900, te lezen dat tussen de hoge beuken een protestantse kerk leeft! Van Linkeroever werd het nog mooier gezegd : aan de Scheldeoevers hebben wij onze harpen opgehangen! Psalm 137 is bewaarheid geworden: treurnis alom. Beide gemeentes hadden het al die jaren zonder koninklijke erkenning moeten stellen en derhalve geen predikantsplaats gefinancierd gekregen. En daar wringt het schoentje voor vele lokale kerkgemeentes. Het leven blijkt niet alleen uit het ledenaantal, maar hangt ook af van de financiering. Valt die laatste weg, dan gaat het licht uit, hoe dan ook.

Met hartelijke groet, Ds. Jan VAN DEN BERG, predikant te Brasschaat.