Kunstenaars
Vul een subtitel in

Je bent hier: STARTPAGINA / MENSEN / KUNSTENAARS

Louis Van Engelen, Zondagmiddag op Sint-Anneke
(Antwerpen, 1887).
Privéverzameling.

Foto: Bart Huysmans & Michel Wuyts/Museum Vleeshuis

Het Museum Vleeshuis in Antwerpen heeft het schilderij "Zondagmiddag op Sint Anneke" in bruikleen gekregen. 
Het blijft te bezichtigen  tot eind 2020

Bruno Van Dijck

Bruno Van Dijck woonde op het Mac Leodplein. Hij was medestichter en lid van de eerste Oxfam-wereldwinkel van Sint Anneke (1984-1987)
Hij woont en werkt in Zoersel.

Bruno van Dijck(_1953) studeerde schilderkunst aan de Koninklijke Academie en vervolgens aan het Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten te Antwerpen.
Momenteel is hij docent schilderkunst aan dezelfde academie.
In 2011 promoveerde hij met het tentoonstellingsproject 'Genius Loci - Topografische resonanties en picturale praktijk' tot doctor in de kunsten aan de Universiteit Antwerpen.In 1979 werd hij laureaat van de Grote Prijs van Rome voor schilderkunst. Verder werd hij o.a. bekroond met de bronzen medaille in de Europaprijs voor schilderkunst Oostende ('80), de Jacob Smitsprijs voor schilderkunst ('81), prijs jonge Belgische grafiek ('85), Marnixprijs Felix De Boeck voor schilderkunst ('88) en de prijs Ernest Albert voor schilderkunst (2000).

Ga naar BOVEN, naar STARTPAGINA

René De Coninck

Vul een subtitel in

Zelfportret met buurkinderen van Sint Anneke.

Hij woonde aan de Beatrijslaan 26 (waar nu de fietswinkel is).

In 1954 werd hij benoemd tot ridder in de Kroonorde met rangneming vanaf 8 april 1952.

René De Coninck huwde op 6 juli 1964 met Jacqueline Mardaga (1931-1981).

In 1969 werd hij bevorderd tot officier in de Kroonorde op 15 november 1968.

Tussen 1949 en zijn overlijden in 1978 werden tal van individuele tentoonstellingen van De Conincks werk ingericht. In 1971 werd De Coninck door ziekte getroffen, wat hem belette zijn artistieke taak voort te zetten.

Situering

De Coninck groeide uit tot een van de sterkste figuratieve Vlaamse grafici uit de periode na 1945, persoonlijk in zijn inspiratie. Hij had als thema zijn rijke, grenzeloze fantasie, niét het alledaagse. In die geest zette hij de traditie van Bosch, Bruegel en Jules De Bruycker verder, zonder dat zijn bizar universum evenwel op hen geënt was. Zijn oeuvre is origineel, enkel de vreemde sfeer en de bevreemdende beklemming in sommige werken herinneren aan zijn grote voorgangers. Nu eens neigde De Coninck naar het magische realisme (schilderij "Zondagnamiddag", Kunstmuseum aan Zee, Oostende), dan weer naar het surrealisme.De Coninck formuleerde zelf ooit eens wat hij met zijn werk beoogde:

"Ik volg de scherpe observatie van een Pieter Brueghel of van een Jeroen Bosch. Realist wil ik zijn en realisme gebruiken om mijn droom te illustreren. In mijn werk houd ik van compositie waarin ganse drommen volk en vee opmarcheren. Het karikaturale in mijn werk is niet bedoeld om de mensen te bespotten, maar beoogt het tegendeel. Ook het klein menselijke wordt aan elementen in mijn werk ondergeschikt gemaakt".

René De Coninck     Bron Wikipedia

(Bredene, 24 januari 1907 - Beveren, 31 maart 1978)

was een Belgisch kunstschilder, graficus en illustrator.

Biografie

René Jean Camille De Coninck werd geboren als de zoon van Théophile Oscar De Coninck, een loodgietersbaas, en Alice Anna Verdonck. Hij was het vijfde kind in een gezin van zes. Bij de geboorte van het zesde kind sterft moeder De Coninck.

Hij toonde als kind reeds een aanleg voor de tekenkunst, welke hij had geërfd van zijn moeder. In zijn jeugd had hij te Oostende enkele contacten met James Ensor en met Constant Permeke. Deze laatste was goed bevriend met De Conincks vader. De Coninck liep school in de Albertschool te Oostende.

In 1924 trok De Coninck naar Bournemouth, waar zijn oom musicus was. Hij schaafde er zijn kennis van de Engelse taal bij en schreef er zich tevens in aan de plaatselijke Academie voor Schone Kunsten, waar hij aldus zijn vroegste artistieke opleiding (1924-1925) kreeg. Terug in eigen land had hij eerst een paar jaar allerlei losse baantjes in hotels en fabrieken. Hij schreef zich in aan de Brusselse Academie en werkte er o.l.v. Jean Delville (1929-1931).

In 1931 vestigde hij zich, eerder door een toevallige samenloop van omstandigheden, te Antwerpen (Sint-Anneke). In deze stad volgde hij, na een toelatingsexamen, de leergangen van de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten en van het Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten. Hij kreeg er onderricht van de grafische kunstenaars Jules de Bruycker en Louis Peeters. In die jaren ontstonden zijn eerste etsen zoals "Fanfare" en "Maagtribulatiën".

Een groot gedeelte van dit vooroorlogse oeuvre (platen zowel als afdrukken) ging verloren, toen zijn woning in 1944 door V-bommen werd getroffen.

In 1946 werd De Coninck tot leraar etsen benoemd aan de Antwerpse Academie (onder de directie van Constant Permeke, later van Isidore Opsomer). Dit betekende min of meer het einde van zijn voorheen nogal ongebonden bestaan, tijdens hetwelk hij aan de kost was gekomen onder meer als fabrieksarbeider, steward op de lijn Oostende-Dover en op internationale lijnen.

Als leraar stond hij in voor het onderricht aan enkele generaties grafische kunstenaars. Hij deed dat in een geest van onafhankelijkheid tegenover zichzelf. Hij leerde zijn leerlingen de technische aspecten van het vak, maar liet hen vrij in hun artistieke ontwikkeling. Tot zijn oud-leerlingen behoren onder meer Maurice Van den Dries, Frans Köhler, Paul Van Hoeydonck, Eugène Peters, Cel Overberghe, Frank-Ivo Van Damme en André Goezu.


Ga naar BOVEN, naar STARTPAGINA

Theo Goyvaerts

Van het Strand van Sint Anneke naar de Ierse Stranden

1982 Copper Plaque of Flute Player by Theo Seafrie/Goyvaerts at Kilcaskan Studio













Theo Goyvaerts als organist en koorleider in Ierland

Geboren in Diest op 18 mei 1921 en in Bantry gestorven op 10 augustus 1987

Theo Goyvaerts woonde op Sint Annastrand, en daarna in de Victor Hugostraat. Hij was de koster en organist van de Sint Annakerk. Tijdens de tweede wereldoorlog had hij training gekregen als soldaat in Noord-Ierland. En dat is een keerpunt in zijn leven geworden. In 1963, op vakantie in de republiek Ierland, kocht hij een stuk grond, in Glengarriff. In 1965 verhuisde hij met zijn vrouw Maria Matthijsen en hun 11 kinderen naar door hen zelf gebouwd huis. Daar werkte hij als kunstenaar met het bewerken van leder en koper. Hij versierde die met Keltische motieven.

Foto Bert D.

Glengarriff is de poort naar de Ring of Kerry. Er passeren dus veel toeristen in het seizoen. Hij verkocht zijn kunstwerken aan deze mensen. Lederen portefeuilles, handtassen,  afbeeldingen op leder uit de book of Celts . Maar ook op koper werkte hij.

En ook in de kerk van Glengarriff speelde hij op het orgel tijdens de erediensten, en leidde er het koor.

Hij is overleden en begraven op het kerkhof van Glengarriff, waar ook zijn vrouw hem is komen vervoegen.

Ga naar BOVEN, naar STARTPAGINA

Jef  Nys

de vader van Jommeke

Foto: GVA

Na iets meer dan 40 jaar en meer dan 45 miljoen verkochte albums, kwam in 1997 de grote erkenning van Jommeke, door hem te laten verschijnen op een postzegel (26 mei) en hem een standbeeld te geven te Middelkerke (onthuld op 31 juli). Bij het verschijnen van album 200 heeft de Nationale Munt, in 1998, een Jommekemedaille uitgegeven. Aan de ene zijde zijn Jommeke, Flip en Filiberke afgebeeld en op de keerzijde hun geestelijke vader.

Hij ontving in 2004 uit handen van het Vlaamse Onafhankelijke Stripgilde de Stripvos, een prijs voor personen of instellingen die met hun activiteiten van grote betekenis zijn of zijn geweest voor de Vlaamse stripwereld.

In 2005 kreeg Jef Nys van de jury voor de Bronzen Adhemar een Gouden Adhemar voor zijn gehele carrière.

Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Jef_Nys

Jef Nys is Berchem, 30 januari 1927 - Wilrijk, 20 oktober 2009

Hij woonde aan de Esmoreitlaan, en werkte bij het Parochieblad aan de Halewijnlaan.

Jef Nys kwam uit een katholiek en Vlaamsgezinde familie.  Op de technische school ontdekte men zijn artistieke gaven en stuurde men hem naar de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen.  Hij bleek een natuurtalent. Hij soliciteerde bij Walt Disney, maar die raadde hem aan striptekenaar te worden.

In 1946 deed hij mee aan een wedstrijd van 'Pallieterke en won . Hij maakte talloze spotprenten. In 1955 kon Jef zich niet meer herkennen in het extremistische weekblad, en ging aan de slag bij  het weekblad Kerkelijk Leven op de Halewijnlaan. Van 1954 tot 1955 schreef Jef de Lotgevallen van Amadeus en Seppeke, voor het Handelsblad. Deze figuren werden in het Parochieblad :Jommeke, Papegaai Flip, Professor Gobelijn, Anatool enz..

Het eerste lange verhaal (later werd dit album nummer 1) verscheen vanaf november 1958 in de krant Het Volk en in 't Kapoentje. In die periode tekent Jef Nys ook nog enkele andere ernstige en realistische verhalen. In de jaren is Jommeke in andere talen verschenen, onder ander Frans, Engels, Fins, Zweeds, Chinees, en Indonesisch.

Daarnaast heeft Jef Nys nog andere figuren gecreëerd. Tussen 1962 en 1967 liep gedurende 11 albums de kinderreeks Met Langteen en Schommelbuik voorwaarts naast de op dat moment aan populariteit winnende Jommeke-reeks. Vanaf september 2002 werd deze reeks heruitgegeven.

In de jaren zestig produceerde Nys verschillende biografische stripverhalen over figuren uit de Katholieke Kerk en de Vlaamse Beweging. Ze verschenen eerste als stripverhaal in de woensdagnamiddagbijlage 't Kapoentje voor de jeugd bij de kranten Het Volk, de Nieuwe Gids:

Hij ging medio jaren zeventig ook samenwerken met Bobbejaan Schoepen, wat in 1978 resulteerde in de strip Jommeke in Bobbejaanland. Dat jaar werd er in het pretpark ook een Jommekesland gebouwd (tot 1982)

 Jef kreeg hulp bij het maken van zijn strips van  Gerd Van Loock, Hugo de Sterk en Jan Ruysbergh.

Jef Nys overleed op 20 oktober 2009 aan kanker, hij werd 82 jaar.

In oktober 2009 nam Philippe Delzenne, al sinds 1980 in dienst bij Nys,  de taak over als hoofd van de Jef Nys-studio onder de strikte regels van geen geweld, geen wapens, geen seks, geen drugs en dergelijke meer.

Ga naar BOVEN, naar STARTPAGINA